Ik moest even op Adem komen

Mijn woordspelingen zijn zwak, maar het is zaterdag, het is zomer, en iedereen zit buiten te zeggen hoe machtig schoon weer het wel niet is en zich in oningesmeerde toestand te laten verbranden. Dus sta me toe zwakke woordspelingen te maken, wijl ik naar Adem luister, twee albums tracht te recenseren en vervolgens een douche neem, avondeten binnenwerk, gedroogde sokken van de wasmolen binnenhaal en via een tussenstop in Handzame naar een droevig Brugs stadion rijd.

Voor wie huisarrest heeft en opgesloten in zijn kamertje zit: hier zie, kijkt een beetje naar zijn cover van Hotellounge. Zijn album komt volgende week uit en bevat ook nog covers van Pinback, Breeders, Bjork, Aphex Twin (!), Smashing Pumpkins en yo La Tengo, om er maar een paar te noemen. Intrigerend schijveken.

Hot Stuff: Yoav en Sebastien Tellier

Ik ben in mijne foute, vandaag. De twee nieuwkomers zijn allebei immers op het randje, maar kom, het zijn dijken van singles en dan mogen die erin.

Yoav doet mij een beetje denken aan Pharell Williams, eerlijk gezegd. En ik dacht dat dat hoge stemmetje van een vrouw afkomstig was. Niet dus. Soit, vette track, net als die van Sebastien Tellier, waarmee Frankrijk hoopt te scoren op Eurosong. Mocht ieder land zoiets insturen, ik zou aan het scherm gekluisterd zitten.

Hier den Yoav:



Oh, en Portishead was gisteren overweldigend goed in Vorst. En zelfs de klank in de zaal zat perfect. Review van het concert eerstdaags op CuttingEdge.

En Muff Snot, dat ook. Lijstje eindelijk nog eens aangepast en hoera ende hoezee, een Belgische topdrie! Leve de lokale wansmaak, mislukte covers, consequent valsgezonden noten en flauwekul-rijmelarij!

Cutting update

Komen naar mij toe: Katalyst, Morgan Page, Get Well Soon en Duyster III. Is vandaag toegekomen: Foals. Komt donderdag online: Booka Shade.

En heeft nu een clip op YouTube, at last: Get Well Soon met die cover van Underworld.



Het is, let's say, spesjaal.

Beetje hebberig toch wel!

Eentje voor het gapenslaan

Of twee.

Naar het schijnt - ze zeiden het deze avond toch zo in Volt op StuBru - is de nieuwe clip van Justice, genaamd 'Stress', er zwaar over. Een groepje hangjongeren trekt in het clipje hevig van leer, beschadigt auto's, vernielt ook andere zaken, timmert mensen in elkaar en steekt op het einde van de rit een gestolen oude Renault in brand. En dat wordt allemaal expliciet in beeld gebracht - al vind ik het persoonlijk eigenlijk ferm meevallen - en dat zint de moraalridders niet, want stel je voor dat het andere tieners op ideeën brengt zeg. Much ado about nothing, zeg ik, maar check gerust het filmpje en vorm een eigen mening. Het is een al even groot opgezet spel als dat van Tom Waes (Domi is weer eens de gebeten hond dezer dagen) dus zie ik eigenlijk weinig verschil tussen dit en een actiefilm waar de held tien Taiwanezen neermaait.

Anyhow, hieronder.



Niet meteen om uit schrik even onder het bed te kijken voor het gapenslaan, toch? Doe mij dan maar liever deze hieronder. En ze tokkelen ook met een stok over een traliewerk, hah! Voor je klikt, doe eerst even het licht uit, oké?











BOE!

Alweer een diepzinnige post

't Is raar. Het wiedwerk heb ik de voorbije dagen vooral aan mijn teerbeminde overgelaten en tóch heb ik op een onbewaakt moment zitten peinzen. Of 'filosoferen', zoals Jambers zou zeggen. Of 'met je gedachten elders zitten' zoals mijn ma het zou omschrijven. Of 'verstrooid zijn', zoals ik het nu zelf eerlijkheidshalve inzie. Het is maar hoe je het bekijkt.

Anyway, ik zat te denken over hoe positief het bestaan van blogs eigenlijk wel niet is. Want hoewel het vooral erg makkelijk is om bloggers, surfers en andere nerds meteen te catalogeren als 'introverte computerverslaafden met een gebrek aan sociale vaardigheden en een verlegenheidscomplex, aangevuld met een minderheid van narcistische navelstaarderige would-be schrijvers', zie ik er ook één groot voordeel in. En ge zit nu allemaal te wachten op de flauwe mop die hierop gaat volgen, want ge kent mij allemaal, denkt ge, maar ge zijt mis: ik meen het wel degelijk.

Het is volgens mij namelijk zo dat iédere blogger gewoonweg meer nadenkt over de dingen. Allez, niet méér dan niet-bloggende medemensen - ze bestaan en we moeten ze respecteren in hun eigenheid, tegenwoordig - zo bedoel ik het niet. Vanzelfsprekende, voor de hand liggen zaken van alledag waar je je anders geen vragen bij stelt: je doet het wél als je ze op je blog wilt uitwerken. Enfin, ík doe dat toch. Want je kunt wel bepaalde onderwerpen boudweg eruitfloepen midden in een gesprek, zonder na te denken over de consequenties van hetgeen je zonet hebt gezegd en met de achterliggende wetenschap dat de draagwijdte van hetgeen je vertelde wel zal vervliegen in de veelheid aan woorden in die conversatie. Met een blog heb je die luchtigheid en tijdelijkheid niet, of toch minder. Hoewel je in gedachten eigenlijk gewoon diezelfde gedachten de vrije loop laat en alles uit je vingers laat vloeien, vergeet je soms al eens hoe veel paar ogen dat bericht straks te lezen kan krijgen.

Maar verdorie, dat is éigenlijk niet wat ik wilde zeggen. Ik bedoel vooral dat het een goeie zaak kan zijn om jezelf te verplichten over zaken na te denken. Zo ga je nieuwe perspectieven ontdekken, een soort van 'thinking outside the box'. Je probeert de feiten uit je leven eens van een andere invalshoek te kijken, als buitenstaander ook vaak, en geeft zo een draai aan je leven. Of - maar da's eerder van toepassing voor blogsters, kerels zie ik het nog niet zo vaak doen - je giet je ervaring in een rijmpje of zo. Of je verzint een goeie combinatie tussen woord en beeld. Of je vangt je leven dag na dag in één foto. En die blik die je jezelf verplicht te verruimen, die geeft zowel jezelf als de lezer nieuwe inzichten, vind ik, en dat is net zo machtig aan dat hele bloggedoe.

Want geef toe, mochten we allemaal beperkt worden tot de dagelijkse smalltalk met de verplichte nummertjes - het weer, alles goed met de kinders, weer naar Spanje op reis vandejare? - het zou maar een eendimensionele boel zijn, eigenlijk. Terwijl we nu met zijn allen telkens weer op zoek moeten naar iets waarvan we veronderstellen dat het aangenaam kijken of lezen kan zijn voor ons publiek, tenzij we ooit besloten hebben alle scrupules overboord te gooien en vrijuit al onze diepste zieleroerselen te grabbel gooien.

Fack, wat een onsamenhangende post is me dat weer geworden zeg - en dat claim ik hier niet opdat iedereen zou zeggen maar jawéééél Freaq, het is interessant, zéker doordoen! maar gewoon omdat ik het zelf allemaal bijzonder onsamenhangend vind. En dat ik het gevoel heb pure onzin verkocht te hebben.

Had ik maar gewoon een foto getrokken van onze nieuwe hippe tuinset en verteld hoe veel uren we daar gisteren simpelweg rondgezeten hebben, in de zon met een boek in onze pollen. En dat ik een turf van Dean Koontz uitgelezen heb en dat die verslavend spannend schrijft maar dat ik me wellicht moet schamen dat ik voordien nog niet van de auteur had gehoord, behalve misschien lang geleden eens vaagweg. En dat 'vaagweg' Zuid-Afrikaans voor bezem zou kunnen zijn.

Maar toch ga ik op Publish duwen zulle, ge ziet dat van hier.

De Blog-40: drie nieuwkomers!

Ach, 'nieuwkomers' is relatief, eigenlijk. Youri Maanzand en Kruimels zijn klassiekers in blogland, maar om één of andere reden zijn ze ooit uit mijn blogroll gekieperd. Ze behoorden bij mijn prille begin als blogger tot mijn favorieten, dus bij deze is dat een terecht eerherstel. Ik volg jullie weer, menschen!

Ook nieuw en ontdekt via een link naar mijn eigenste blog: La Fie En Rose. In mijn lijst gepleurd als duwke in de rug.

Stijgers? Vooral Punker blijft zot bezig, al moet hij opletten dat hij niet letterlijk zot wordt van al dat Freaq-willen-behagen. Hierna had ik een woordspeling met 'behagen' en 'liever mijn tuin dan ik' en 'populieren en populair' willen invoegen, maar ik krijg het precies niet aan elkaar gesmeed. Best dat ik zelf niet in mijn lijst sta.

Ook Debbie blijft leuk bloggen vind ik, en dat in tijden waarin andere collega's - we kijken naar niemand, MVDR en Smoefelgatje - het al dan niet tijdelijk voor (te veel) bekeken houden. Restecp!

Woordenwisseling heeft ook blogwisseling gedaan, en da's veel beter, vandaar.

Peter bewijst in zijn post van gisteren een autoriteit te zijn op het vlak van Formule 1 én over een enorm geheugen te beschikken op dat vlak.

Alexander DC blijft me positief verbazen met leuke schrijfsels en ook collega TBR is strak bezig met een combinatie van schoon eigen fotomateriaal en bijhorende uitleg. Een leuke kijk achter de schermen van een lokale persfotograaf, 't is cool.

En Evelien, die doet het allemaal nog altijd fris van de lever en was goed bezig de laatste dagen. En ze kan rapper typeracen dan ik, gedomme.

Stijn toont de laatste tijd dagen te vaak aan dat hij een webbie is, die Amerikaanse gazetten leest en zo. Doe ik niet aan mee, Stijn, me very sorry, ik begrijp met moeite De Standaard. Brutin daarentegen kreeg me aan het lachen met de Benidormgrap. Daardoor zakt hij maar vier plaatsen. Ik noem hier Stijn en Tom vlak na elkaar op, zodat ze straks wat wederzijdse steun en troost kunnen zoeken.

Lilith gaat stoppen met bloggen, zegt ze. Ferm gezakt dus en als ik straks dat paswoord niet krijg om haar toekomstige postjes open te prutsen, dan zal ze het, om met Sammy's woorden te zeggen, rap goan weetn.

Voila, ik heb weer even God kunnen spelen. Kan ik éindelijk mijn baard weer gaan afscheren.

Hot Stuff: Gotye², Portishead en zowaar Coldplay

We gaan hem voortaan met zijn allen een Australo-Belg noemen, die gast die ook al eens een voorprogramma mag doen van Jamie Lidell. Gotye heet hij -spreek uit als 'gootjee' en op zijn album staan toch wel een paar pareltjes. Dingen die nog beter zijn dan de single 'Learnalilgivinanlovin' trouwens, zoals 'Coming Back' en vooral 'Hearts A Mess'. Sterk dat daar een clip van te vinden is, want de track op het album beslaat meer dan zes minuten en dat lijkt me niet echt ideaal voor een single. Blijkbaar hieronder dus in ingekorte versie. Enjoy.



En hier die andere nieuwe in mijn lijst, ook al uit datzelfde album: Coming Back.



Nog nieuw materiaal in mijn lijst: Portishead, uit hun derde die ze voor het gemak dan maar 'Third' hebben genoemd en waar we jàren op hebben gewacht. Het is een raar album, niet zoals we gedacht hadden dat het zou klinken, maar toch oké. Na een tijdje. Onze favoriet: The Rip, veel liever dan die veel te koud klinkende 'Machine Gun' single. Hieronder een live performance bij Jools Holland:



Laatste nieuwe bij de beste tien van de afgelopen week: de nieuwe van Coldplay, warempel. Ik hoor geen piano op de voorgrond, noch pathetisch geneuzel, maar een fijne rocksong, en dat doet deugd. En daarom mogen ze erbij, voor één keer.

Oh, en morgen ga ik M83 checken in de Ancienne Belgique. Yaaaaaaaaaay!

Vergeet Paul Potts en Natalia

Vandaag door Myspacebaas Tom wereldwijd gepost en tegen eind deze week garantie het meest bekeken filmpje van de laatste dagen. Talent! :-D

korean baby singing hey jude

It's a man's world

Dat is eigenlijk niet niks, zo alleen gaan wonen met je vriendin. Vergeet het maar, als je denkt dat het volstaat om begripvol, altruïstisch en coöperatief te zijn. Een overzicht van het takenpakket voor de Vent anno 2008, voor u in gedachten samengesteld tussen het uittrekken van klaver en distels door.

1. De goeie gastheer

Ge zijt altijd enig kind geweest, ge had ouders die het al bij al goed konden uitleggen en het gesprek aan de gang konden houden als er volk over de vloer kwam. En een pa die keer op keer de lachers op zijn hand had met flauwe woordspelingen en dies meer. Zelf zat ge er in stilte bij, zwijgend deelnemend aan het gebeuren, nu en dan eens iets opmerkend maar voor de rest niet de grote babbelaar. Ge zijt zo, of ge zijt zo niet, en da's ook de reden waarom ik in vergaderingen op het werk niet de fantastische tafelspringer ben, trouwens - ge ziet, we houden rekening met onze nieuw aangeboorde lezersmarkt! Afijn, plots woont ge alleen, begint ge eens nonkels en tantes uit te nodigen op de koffie of voor een dineetje, of een bevriend koppel of zo, en meteen moet ge een knop omdraaien in uw hoofd. Ge moet gesprekken aangaan, ge moet zélf voor de grapjes zorgen, de jassen aannemen, een rondleiding geven, interesse veinzen naar eventueel saaiere onderwerpen bij de tegenpartij, de flessen champagne ontkurken en zorgen dat de glazen nooit onder de helft leeggedronken worden en ten slotte proberen om de gasten een gezellige avond te bezorgen. En ge moet een evenwicht zien te vinden tussen te veel vragen of er nog drank moet zijn en dat te weinig doen. Niet simpel, I tell you.

2. De sympathieke buurman

Ge hebt plots een eigen huis en dat leidt meestal ook tot het hebben van buren. Op het platteland leidt dat bovendien tot buren die ook nog eens práten tegen je, wanneer je de boodschappen uit de koffer hijst, even een toertje wilt gaan fietsen, de vuilniszakken vooraan aan de straat gaat ploffen of wat zit te kruien. Langs de ene kant hebben we een laagbejaard stel, dat éigenlijk in Ieper woont en het huis naast ons als buitenverblijf bij mooi weer gebruikt. Vriendelijke mensen, die al-tijd staan te zwaaien vanuit het keukenvenstertje wanneer we onze inrijlaan opvlammen. Wij hebben een inrijlaan, ja. Maar we moeten nu en dan de putten weer met keitjes bijvullen. Aan de andere kant woont een stel midlivers met een zoon die momenteel het huis vóór ons aan het verbouwen is en die ook met de regelmaat van een klok een praatje komt slaan. En die dan één zin zegt en het voor de rest starend aan mij overlaat, waardoor ik dan koortsachtig zoek moet naar onderwerpen, indien mogelijk gekruid met de nodige humor, die dan niet altijd door de buurjongen wordt gevat. Ingewikkelde situaties, soms.

Misschien wordt het beter als we plots een Tatjana naast de deur hebben wonen.



3. De ideale schoonzoon

Daar kunnen we behoorlijk kort over zijn, eigenlijk. Die taak voer ik immers al enkele jaren langer uit en ik ben er intussen behoorlijk bedreven in geworden, al zeg ik het zelf. Driesterje heeft maar één broer waar ik mee overeen moet komen en dat vormt niet het minste probleem. Hij vindt mijn flauwe moppen grappig, bijvoorbeeld en hij houdt ook van stomme sitcoms, The Simpsons en vrouwelijk schoon. En de ma en de pa, die zitten ook al in mijn achterzak, jaja. Nee, ik doe dat goed, al zeg ik het twee keer zelf.

4. De perfecte wederhelft

Dito: een missie waar ik al iets langer aan werk, zij het dat hier nog wat arbeid te verrichten valt. Ik doe mijn best, maar er is nog ruimte voor verbetering. Maar ge ziet dat pakweg George Clooney ook ooit klein begonnen is. Veel meer heb ik daar momenteel eigenlijk niet over te zeggen, maar ik zal hier toch nog wat uit mijn nek lullen om het esthetische aspect van deze blogpost in ere te houden. Rododendron. Ammehoela! Geitebrijer. Kafkaiaans. Kampernoelie. Schabouwelijk. Stoethaspel. Schuinsmarcheerder. Lapzwans. Pirouette. Aldegonde. Markies De Sade. Calamiteiten. Parvenu. Kanselarij. Zwezeriken, uit te spreken als zweezerukken. Join-de-culasse. Bijdehands. Ampersant. Bleekselder. Mocht ik Paul Van Ostaijen zijn, ze hingen verdorie massaal aan mijn lippen. Moet ik misschien eens proberen tijdens de genânte doodse momenten, als we nog eens met visite zitten.

Hinken op twee gedachten

Allez, mijn gazet is binnen, het is noen (moeten jullie nu ook onwillekeurig denken aan een stukje uit een nummer van Clouseau?) en het heeft precies eens goed gewaaid in mijn hoofd. Ik kan er weer tegen, quoi.

Which brings me to één van de onderwerpen op mijn 'towrite-lijstje': 'gewetenskwesties op het werk'. Midnightcruiser dacht al dat het iets bijzonder persoonlijks zou worden, maar dat is het niet. Het gaat hem puur om de journalistiek, het zakelijke versus het becommentariërende en kritische. En dat ik daar soms een beetje mee in dubio zit.

Neem nu een uitgebreide reportage van vorige week. Vier panden worden in de as gelegd in Aartrijke, wij brengen op een uitstekende manier het openhartige verhaal van de slachtoffers, die ondanks hun miserie opvallend strijdvaardig en optimistisch blijven. In de marge daarvan ook een klein kadertje, waarin verteld wordt dat een grote winkel uit de buurt ook een benefietactie op het getouw zet. De zaakvoerders gaan tijdelijk snoep verkopen aan 5 euro per zakje. Al het geld verzamelen ze, zetten ze om in waardebonnen en geven ze aan de gedupeerden. Die kunnen dan met die waardebonnen naar hartenlust producten - beddengoed, kleren, the works - aanschaffen in de winkel in kwestie. Lijkt op het eerste gezicht erg nobel van die handelaars, maar éigenlijk is het pure commercie op de rug van mensen in de miserie. Mensen met slechte bedoelingen zullen nu aanhalen dat wij als krant exact hetzelfde doen, maar daar liggen de kaarten volgens mij toch nog enigszins anders: wij zijn een medium dat nieuws bericht, dat mensen informeert. Maar een zaak die een benefiet op poten zet om vooral zelf veel waren aan de man te kunnen brengen, da's volgens mij een brug te ver.

Toch hebben we daar met geen letter over gerept in de reportage, want ten eerste leende het zich alleen al uit praktische overwegingen niet meer tot uitwerking, en ten tweede loop je zo bovendien het risico dat je als krant nog voor azijnpisser en moeilijkdoender wordt versleten. Want je bent zo paranoia om mensen met het hart op de juiste plaats nog over de hekel te halen, stel je voor.

Niettemin blijft de vraag hoe ver je als lokale krant moet gaan in je kritische berichtgeving. Of je bijvoorbeeld ook vraagtekens kunt plaatsen bij wat het Koekelaarse gemeentebestuur nu heeft bedacht. Daar reden de voorbije jaren al tot zes keer toe voertuigen in een fontein op een rotonde, waardoor er nu stemmen opgaan om de sowieso dure fontein te verwijderen. Omdat er nogal wat onenigheid blijft, ook op het partijpolitieke niveau, mogen de inwoners nu ook zélf hun mening kwijt. Lijkt uitstekend in het kader van openbaarheid van bestuur, maar dat je daarvoor gewoon moet bellen naar het gemeentehuis vind ik op zijn minst straf en tegelijk enorm amateuristisch. Zit daar nu een beambte aan de telefoon klaar met een blaadje en een stylo, paraat om streepjes te beginnen zetten?

En nog: Johan De Stickere, de biergooiende journalist. Behoorde tot onze krantengroep en is nu op de keien gezet, hoewel het gewoon met één simpel bierglas was en nog niet eens met een vat. Moet je daar als medium ook aandacht aan besteden wanneer alle collega's van de dagbladen het hebben gedaan en het blijkbaar dé topic van het moment is in de sportkaterns? Of moet je in alle talen zwijgen uit beleefdheid jegens de mens die je quasi verplicht hebt aan de deur moeten zetten maar die wel al een tientallen jaren lange staat van verdienste had? Als je het mij vraagt, moet je vooral proberen om beide partijen alsnog te verzoenen en daar komende week zo groot mogelijk mee uitpakken in je eigen krant. Negatieve reclame ombuigen in positieve aandacht en er zelf nog maximaal voordeel uit halen. Na de campagne van 'Stop racisme in het voetbal' misschien een reclamespotje rond 'stop biergooien naar trainers' of zo, wie weet. Een beetje zoals ze bij Kasteelbier hun vrouwonvriendelijke publiciteit hebben omgezet in nationale media-aandacht en een aangepaste versie met een knipoog.

Zeg nu nog eens dat ik niet over mijn gazet nadenk, zeg.

Echt géén

Dingen waar ik vandaag geen zin in heb:

-over de middag snel even uitgebreid bloggen en de kluchtigaard uithangen, en postjes doen over de Blog-40 en de Muff Snot en Variaatsie Troef.
-over de middag snel even blogs lezen
-mij mengen in grappende conversaties op de redactie
-ludieke antwoorden verzinnen op al even ludiek opgestelde mailtjes
-jolig en vrolijk doen tout court en mij tussen de collega's bevinden

Dingen waar ik vandaag wel zin in heb:

-Geen
-Echt geen. Behalve bij mijn liefje zijn, in onze hof, in de zon.

Hot Stuff: Cari Lekebusch, Get Well Soon, Ian Oliver

Bon, ik ga hier nog even dit postje doen en dan ga ik mijn pc eens volledig opnieuw opstarten want hij werkt weer aan de snelheid waarmee Stijn tegenwoordig nieuwsberichten op onze site keilt. Bij wijze van spreken, bij Stijn gaat het nog trager. Gisteren bijvoorbeeld heb ik ook de pc van mijn collega, die dag afwezig, aangezet om tegelijk op twee schermen te kunnen baggeren.

Over baggeren gesproken, deze bedacht ik gisteren: 'Jan De Nul is zo rijk als de zee diep is'. Ging eerst 'rivieren' of 'kanalen' zetten in plaats van 'zee' maar laten we er voor het behoud van de uitdrukking maar van uitgaan dat hij ook de vaargeulen in de internationale wateren uitbaggert. Bij deze neem ik ook een patent op die uitdrukking, voor het geval Raf Coppens - hij zit nooit verlegen om een flauwe woordspeling - er mee aan de haal wil gaan.

Soit, een extreem mottige computer dus, waardoor ik hier op woensdagavond, zo rond de klok van tien, uit pure miserie mijn stoel heb achteruitgerold en mijn voeten op de desk heb gezwierd. Akkoord, dat is nog niet zo spectaculair als het heldenverhaal van Brutin - hij heeft met een maat een hele fles wijn uitgedronken op één avond tijd! - maar toch, ik schrok een beetje van mezelf.

En nu dus drie nieuwkomers in de Hot Stuff: Cari Lekebusch doet van intelligente boenkeboenke en doet dat goed (al denk ik dat het een remix is die ze op StuBru draaien), Ian Olivier doet opnieuw van commerciële Balkan en doet dat ook goed (al zal Achiel Devos hier zo dadelijk een pleidooi uit de doeken doen dat tégen Oliver spreekt en waaruit blijkt dat de Balkanrage eigenlijk al grotendeels aan mij is voorbijgetrokken zonder dat ik er erg in had) en Get Well Soon covert Underworld op onnavolgbare wijze. Zo onnavolgbaar dat ik er ook geen filmpje van vind, en dat is jammer. If you do, please share it with me, baby. Naar het schijnt is het album van de Duitsers wel nogal artyfarty indierock en klinkt het behoorlijk pretentieus, maar kom, ik heb voor de zekerheid toch maar hun nieuwe ep met vier nummers aangevraagd ter bespreking. En enkele clips van andere nummers kan je via deze link checken.

Coming up: een postje over 'een gewetenskwestie op het werk', 'de zin om blogwise eens een aantal mensen uit te kafferen maar het feit dat er te veel mensen meelezen' en ook 'hoe je als complete buitenstaander het in je hoofd kunt halen om eens een perskaart aan te vragen'. Tenminste, als mijn pc het mij toelaat.

-RESTART-

Houd u in stilte bezig

Hier, luister beetje naar deze minimix die onlangs in Volt zat. Ik heb in mijn eentje onnozel staan doen tijdens den afwas, laat mij gerust weten hoe u hierop reageert. Op de mix dus, niet op die bekentenis.

Voorts kan ik nog melden dat die Robin Willems die niet zo heel lang geleden de Vlaamse Robbie Williams wilde zijn, dat dat een mens is die wel heel lang geleden bij Boerenzonen op Speed zat. En dat het full album en volgens mij tevens debuut van Gotye dik oké is. En dat dat een Bruggeling is die tegenwoordig in Australië woont. En dat ik daar nog eens een postje zal aan wijden, binnenkort, wat niet gezegd kan worden van Sammy van FC Nerds. Hij heeft naar het schijnt tegen zijn tanden gekregen omdat hij bleef aandringen dat een collega zijn uitgeleende dvd zou teruggeven. Die collega telde van tien tot nul af en verkocht hem dan een toek op zijn bakkes. Maar zo gaan we het niet zien op tv, neen, en zo ga ik het ook niet uitgebreid toelichten op deze blog.

Tot slot zijt ge allemaal massaal bedankt voor de vele verhalen rond net-niet vechtpartijen. Eén dezer dagen ga ik nog wel eens replyen op een paar van die reacties, gewoon hier en daar voor de vuist weg.

De dagtaak is frustrerend, afstompend en doet mijn maag samentrekken, de avonden zijn zonnig, redelijk warm en ideaal om in de tuin te zitten wieden of de kat wat te jennen. Behalve vanavond, wanneer ik weer maar rond tien uur zal thuiskomen, moe en afgepeigerd.

Allez, luister maar naar dat liedje.